Blauw bloed in F1: de aristocraten die in de koningsklasse raceten | GPFans Koningsdag Special

Koning Willem-Alexander viert vandaag zijn verjaardag in de Friese stad Dokkum, waar de koninklijke familie onder meer demonstraties van fierljeppen en kaatsen bijwoont. Vanwege Koningsdag is dit een uitgelezen moment om terug te blikken op de aristocraten die in het verleden in de Formule 1 hebben geracet. Terwijl het huidige seizoen wordt aangevoerd door de negentienjarige Kimi Antonelli en Max Verstappen momenteel de negende plek bezet, kende de koningsklasse van de autosport vroeger een heel andere dynamiek met coureurs van adellijke komaf.

De Beaufort zonder schoenen achter het stuur

Jonkheer Carel Godin de Beaufort was een telg uit de adellijke familie De Beaufort en woonde op kasteel Maarsbergen. In de geschiedenisboeken staat hij te boek als de allereerste Nederlander die punten wist te behalen in het wereldkampioenschap van de Formule 1. Hij financierde zijn eigen racecarrière als een van de laatste echte gentleman drivers via zijn eigen team, Ecurie Maarsbergen. Meestal verscheen hij aan de start in een karakteristieke oranje Porsche 718. Zijn eerste WK-punt scoorde hij door in 1962 als zesde te eindigen tijdens zijn thuisrace op Zandvoort.

In totaal verscheen de coureur, die vaak zonder schoenen achter het stuur zat, 27 keer aan de start van een Formule 1-race. Ook op Rouen-Les-Essarts in 1962 en op Spa-Francorchamps en Watkins Glen een jaar later eindigde hij als zesde. De Beaufort verongelukte tijdens een trainingssessie op de Nürburgring in 1964.

Von Trips als de kopman van Ferrari

Wolfgang Graf Berghe von Trips, die door Mike Hawthorn de bijnaam Taffy droeg, werd geboren in een adellijk Rijnlands geslacht en groeide op in Kerpen. De Duitse edelman speelde tussen 1956 en 1961 een prominente rol bij Ferrari, waar hij zich ontwikkelde van een onstuimige coureur tot de absolute kopman van het team. Hij was nauw betrokken bij de ontwikkeling van de Ferrari 156 Sharknose, de allereerste Ferrari waarbij de motor achter de rijder werd geplaatst.

Met deze wagen leidde hij het wereldkampioenschap in 1961, tot aan zijn fatale ongeluk op het circuit van Monza. Op trieste wijze kwamen ook vijftien toeschouwers om het leven. Postuum werd hij dat seizoen vicekampioen, terwijl zijn teamgenoot Phil Hill er met de titel vandoor ging. De nalatenschap van Von Trips wordt nog altijd geëerd met de ADAC Graf Berghe von Trips Pokal, een raceklasse voor historische formulewagens op de Nürburgring, Hockenheimring, Zolder, Assen en Spa-Francorchamps.

Prins Bira de eerste winnaar op Zandvoort

Prins Birabongse Bhanudej Bhanubandh, beter bekend als Prins Bira, was een lid van de Thaise koninklijke familie uit de Chakri-dynastie en een kleinzoon van Koning Mongkut. Hij was een absolute pionier in de autosport en bovendien de eerste Zuidoost-Aziatische coureur in de Formule 1. Zijn historische status als enige Thaise coureur in de koningsklasse bleef staan tot de komst van Alex Albon.

Bira nam in 1950 deel aan de allereerste wereldkampioenschapsrace ooit op het circuit van Silverstone. Hij stond op de grid bekend om zijn blauw-gele racekleuren, het zogeheten Siam-blauw. Tussen 1950 en 1954 kwam hij uit voor teams van Maserati, Gordini en Connaught. Hij scoorde vijf punten in 1950 en nog eens drie in 1954. Voordat de Formule 1 bestond, won Bira in 1948 de allereerste Grand Prix van Nederland in zijn Maserati met slechts 0,1 seconde voorsprong op de Alfa Romeo van Tony Rolt.

Dumfries als teamgenoot van Senna

John Colum Crichton-Stuart was de zevende Markies van Bute, maar racete onder het pseudoniem Johnny Dumfries om zijn adellijke afkomst in eerste instantie te verhullen. Ondanks het enorme fortuin van zijn familie, werkte hij in zijn vroege jaren als schilder en buschauffeur om zijn eigen raceactiviteiten te kunnen bekostigen. Na een dominant seizoen waarin hij de titel pakte in de Britse Formule 3, kreeg hij in 1986 de kans bij het topteam van Lotus, waar hij de teamgenoot van Ayrton Senna werd.

Zijn verblijf bij het team bleef echter beperkt tot één seizoen. Terwijl Senna met twee zeges in de buurt kon komen van de titelkandidaten, sloot Dumfries het wereldkampioenschap af op de dertiende plaats met drie punten, waarbij een vijfde plaats tijdens de Grand Prix van Hongarije zijn beste resultaat was. Na zijn Formule 1-avontuur kende hij nog succes door in 1988 samen met Jan Lammers en Andy Wallace de 24 uur van Le Mans te winnen in de bekende Silk Cut Jaguar.

Teresa de Filippis werd eerste vrouwelijke F1-coureur

Maria Teresa de Filippis was een Italiaanse autosportpionier die in de jaren vijftig geschiedenis schreef als de allereerste vrouwelijke coureur in de Formule 1. De in Napels geboren dochter van een graaf begon haar racecarrière op 22-jarige leeftijd. Ze won een weddenschap van haar broers, die dachten dat ze niet snel genoeg kon rijden, maar De Filippis bewees het tegendeel door in een Fiat 500 te zegevieren in een wedstrijd in Salerno en Cava de' Tirreni.

Na succesvolle jaren in de sportscar-racerij als Maserati-fabriekscoureur maakte ze in 1958 haar officiële Formule 1-debuut op Spa-Francorchamps, waar ze als tiende finishte. Ze stopte in 1959 met racen, nadat haar teambaas en goede vriend Jean Behra overleed bij een crash met een Porsche in het voorprogramma van de Duitse Grand Prix op de AVUS-baan.

De Portago met meer succes in het bobsleeën dan racen

Alfonso Antonio Vicente Eduardo Ángel Blas Francisco de Borja Cabeza de Vaca y Leighton, beter bekend als de elfde Markies van Portago, was een Spaanse aristocraat die in de jaren vijftig te boek stond als een veelzijdig sportman en flamboyante playboy. Het in Londen geboren petekind van de Spaanse koning blonk uit in meerdere extreme disciplines en kwam tussen 1956 en 1957 in de Formule 1 uit voor het fabrieksteam van Ferrari.

In zijn vijf Grands Prix was een tweede plaats op Silverstone in 1956 het hoogtepunt, al deelde hij het resultaat met teamgenoot Peter Collins. Naast zijn verrichtingen op het circuit schreef De Portago geschiedenis door het eerste Spaanse bobsleeteam op te richten. Met deze formatie werd hij vierde op de Olympische Winterspelen van 1956 en veroverde hij een jaar later een bronzen medaille op het wereldkampioenschap. De Portago maakte een fataal ongeluk mee in de Mille Miglia van 1957, waarbij negen toeschouwers tevens om het leven kwamen. Het betekende meteen het einde van de beruchte Italiaanse race.

Geschreven door

Vincent Bruins - Redacteur GPFans NL

Vincent Bruins (29) is een Nederlandse Formule 1-redacteur met vier jaar ervaring in de F1-journalistiek. Hij heeft meer dan tien jaar ervaring als redacteur en content creator in de GT-racerij. Hij duikt graag in de technische en sportieve reglementen. Zo weet Vincent alle ins en outs op het gebied van bijvoorbeeld de techniek van F1-bolides en straffen. Tevens schrijft hij bij GPFans columns.

Bekijk volledige biografie

Gerelateerd

Meer F1-nieuws

Laatste F1-nieuws

Palmer komt met verrassende potentiële Verstappen-opvolger: "Dan Charles Leclerc"

• 2 uur geleden
• 1

Britse commentator slaat Verstappen en Hamilton over: 'Alonso komt het dichtst bij perfectie'

• 24 april 2026 21:06
• 5

Red Bull ontwikkelt eigen vleugeltrucje: enorm upgradepakket in de pijplijn

• 23 april 2026 18:54
• 3

Windsor fileert merkwaardige theorie over Hamiton

• 24 april 2026 15:02

'Red Bull Racing maakt werk van 'Flick Tail Mode-systeem' Ferrari'

• 24 april 2026 10:34
• 2

Marshall onder de indruk van verrassende concepten bij concurrentie

• 24 april 2026 08:32