Ferrari ziet Antonelli in het rood wel zitten: "Misschien gebeurt het ooit, waarom niet?"

Piero Ferrari is van mening dat zijn vader Enzo Ferrari een groot talent als Kimi Antonelli niet naar Maranello zou hebben gehaald. Tegenover journalist het Italiaanse medium Quotidiano Nazionale legt de 81-jarige vicevoorzitter van het sportwagenmerk uit dat de oprichter van het team destijds heel bewust stopte met het aantrekken van Italiaanse coureurs vanwege de zware druk in eigen land.

De uit Bologna afkomstige Antonelli komt momenteel uit voor Mercedes en gaat met 340 punten overtuigend aan de leiding in het wereldkampioenschap Formule 1, waarmee hij een voorsprong van 102 punten heeft opgebouwd op teamgenoot George Russell. Eerder dit seizoen wist de jonge Italiaan op Monza al de Italiaanse Grand Prix te winnen door na een motorstraf van dertig plaatsen vanaf de negentiende startplek naar de overwinning te rijden. Daarmee kroonde de coureur zich tot de eerste Italiaanse Grand Prix-winnaar sinds Giancarlo Fisichella in 2006 en bovendien de eerste rijder uit eigen land die de thuisrace op Monza wist te winnen sinds Ludovico Scarfiotti in 1966.

Tragedie in Monaco

Ondanks dat soort indrukwekkende prestaties hanteerde de in augustus 1988 op 90-jarige leeftijd overleden oprichter van Scuderia Ferrari decennialang een streng beleid wat betreft landgenoten. Het definitieve keerpunt ontstond in 1967, toen Ferrari-kopman Lorenzo Bandini tijdens de Grand Prix van Monaco bij de chicane zwaar crashte en drie dagen later aan zijn verwondingen overleed. "Kijk, het klopt dat mijn vader op een bepaald moment in zijn carrière besloot te stoppen met het steunen van Italiaanse coureurs", zo verklaart de vicevoorzitter. "Na de tragische dood van Bandini, die in 1967 om het leven kwam door een ongeluk op het circuit van Monte Carlo, realiseerde papa zich dat een Italiaan in onze rode auto blootstelde aan druk die soms ondraaglijk was."

Onder de leiding van de oprichter, een periode waarin de renstal negen rijderstitels en acht constructeurstitels in de wacht sleepte, werd er na dat fatale ongeluk nog maar één keer van dat principe afgeweken. "Hij maakte alleen aan het eind van zijn leven een uitzondering, toen hij Michele Alboreto belde, die het wereldkampioenschap had verdiend", vervolgt de bestuurder over de in april 2001 verongelukte coureur. Alboreto sloot het seizoen van 1985 af op de tweede plaats in het wereldkampioenschap achter Alain Prost en kwam daarmee van alle Italiaanse Ferrari-rijders sindsdien het dichtst bij een wereldtitel.

Bewondering voor Antonelli

Dat terughoudende beleid rondom Italiaanse rijders betekent overigens niet dat de kwaliteiten van de huidige WK-leider onopgemerkt zouden zijn gebleven bij zijn vader. Op de vraag of de oprichter gecharmeerd zou zijn geweest van de Mercedes-coureur, is het antwoord dan ook glashelder. "Absoluut!", aldus de Italiaan, die direct uitlegt waarom. "Over het algemeen wist mijn vader een natuurlijke aanleg voor snelheid te waarderen, in combinatie met een helder hoofd bij het omgaan met de auto. Juist op dit punt is Antonelli al een meester."

Toekomst in Maranello

Door de aanhoudende successen van de klassementsleider, die vorige week zondag nog als derde op het podium eindigde in Singapore, gonzen de geruchten over een toekomstige overstap naar het team uit Maranello. De coureur heeft zelf al meermaals laten weten erg gelukkig te zijn bij de Duitse renstal, maar sluit een vertrek naar het Italiaanse team op de lange termijn zeker niet uit. Wanneer de vicevoorzitter gevraagd wordt of hij verwacht dat de Mercedes-rijder ooit die overstap zal maken, houdt hij een slag om de arm. "Ah, er spelen hier zoveel factoren een rol: er zijn contracten die nagekomen moeten worden en toezeggingen die al gedaan zijn." Toch steekt de bestuurder niet onder stoelen of banken dat een toekomstige samenwerking een prachtig scenario zou zijn. "Ik ben geen huichelaar: wie zou er niet graag een Italiaan achter het stuur zien van de auto die de naam van mijn vader draagt? En ik denk dat de jongen uit Bologna, gezien zijn roots, er ook geen bezwaar tegen zou hebben. Misschien gebeurt het ooit – waarom niet?"