Verstappen blikt terug op Nürburgring-deelname: "Daar was ik wel vertieft over"

Max Verstappen racete vorig jaar niet alleen op de Nürburgring Nordschleife, maar hij won ook. De Red Bull F1-coureur legt uit wat zijn motivatie was om buiten de koningsklasse te racen en wat het voor hem zo leuk maakt, en hoe de plannen met Chris Lulham plotseling veranderden.

Verstappen en zijn protegé Lulham schreven zich vorig jaar in voor de 57. ADAC Barbarossapreis, de negende ronde van de Nürburgring Langstrecken-Serie die op zaterdag 27 september werd verreden. Ze zouden een Ferrari 296 GT3 van Emil Frey Racing delen. Verstappen deed de kwalificatie, maar kwam de Audi RS 3 van Armando en Dario Stanco tegen evenals de BMW 330i van Elena Egger, Carmen Kraav en Julia Ponkratz tijdens een snelle ronde, en dus moest de viervoudig wereldkampioen genoegen nemen met P3. Lulham zou eerst de start doen, totdat Verstappen op het laatste moment besloot om de eerste stint op zich te nemen. Hij nam voor de eerste bocht meteen de leiding, bouwde een voorsprong op en Lulham hield in zijn stint de competitie achter zich.

Leuk om in andere auto's te racen

"Je gaat terug naar de roots", antwoordde Verstappen bij het Viaplay-programma Gemaximaliseerd op de vraag wat er zo leuk is aan racen buiten de Formule 1. "De Formule 1 is soms heel politiek - en natuurlijk is daar ook politiek met Balance of Performance en dergelijke - maar het is wat relaxter en leuker voor de familie. Maar ik vind het ook leuk om in andere auto's te racen, multi-class te doen, een auto te delen met een teamgenoot. Je probeert natuurlijk wel altijd een teamgenoot te vinden die een beetje hetzelfde rijdt als jij, maar het is nooit helemaal hetzelfde [als een auto voor jezelf hebben in F1]. Gelukkig kun je in een GT3-auto best veel aanpassen, wanneer je instapt."

Verstappen besloot de start te doen

"Ik was er wel vertieft over dat we derde stonden in de kwalificatie door al dat kloteverkeer in mijn ronde, zelfs met twee banden op het gras", vervolgde de Limburger. "Ik zou eerst ook niet de start doen, het plan was dat Chris die zou doen, maar ik zei: 'Nee, nee, ik doe de start'. Op die manier was er ook minder druk voor hem. We lagen al op kop en dan kon hij instappen zonder stress."

Gerelateerd