close global

Welcome to GPFans

CHOOSE YOUR COUNTRY

  • NL
  • GB
  • IT
  • ES-MX
  • US
  • NL

COLUMN: Laten we Monaco tijdelijk in de ijskast zetten

Foto: © LAT Images

COLUMN: Laten we Monaco tijdelijk in de ijskast zetten

Jeen Grievink
Brand Owner
Meer dan tien jaar actief binnen de Formule 1-media. Verantwoordelijk voor de strategische koers, redactionele aansturing en nationale groei van GPFans NL.

Er is in de Formule 1 niets meer iconisch dan Monaco. Met wagens die met bijna 300 kilometer per uur door de nauwe straten van het piepkleine prinsdom racen, terwijl de rijken vanaf hun jacht kijken met champagne en kaviaar. Niets vertegenwoordigt glamour zoals Monaco, maar de glans is er inmiddels wel een beetje af.

Door Sander Noordijk (F1fans Update, analist Ziggo eBattle)

Want hoe mooi de beelden ook zijn, echt spectaculair kun je de races niet meer noemen. Inhaalacties waren lang geleden al lastig, maar de mogelijkheden bestonden wel degelijk. Max Verstappen zette ons in 2015 nog op de banken met een snaar strakke inhaalactie op Pastor Maldonado. Of wat te denken van Nico Hülkenberg die heel veel lef toonde door zijn Force India naast Kevin Magnussen te zetten en hem daar hield in Portier voor het ingaan van de tunnel. Maar ook het zwembad na het uitkomen van de tunnel gold als een plek waar het kon en ook echt gebeurde. Maar wat we vorig jaar al zagen en in het huidige seizoen ook in Australië al de boventoon voerde: inhalen is te lastig voor de hedendaagse Formule 1.

Afgelopen jaar slaagde geen enkele inhaalpoging op de baan en de paar die geprobeerd werden eindigde in schade. We kunnen allemaal en nog het einde van Pascal Wehrlein’s race herinneren, wat er gevaarlijker uitzag dan het was, maar toch. De bredere banden en de complexe luchtstromen achter de auto’s maken dat inhalen lastig is en de krappe baan in Monaco vergroot dit probleem nog eens – hetzelfde als het deed voor Sochi. Maar met uitzondering van die paar gave momenten, moet je hoe dan ook zeggen dat Monaco doorgaans een beetje een saaie optocht is.

Pareltjes als de regen van 1996, toen Olivier Panis won vanaf de 14e plek en er maar drie wagens aan de finish kwamen, zien we vandaag de dag niet. Zelfs wanneer het regent komt de spanning er maar moeizaam in. Races in Monaco vallen enkel op door aanrijdingen en strategieën – of misschien nog wel aparter; het falen daarvan. Wist je dat de afgelopen drie jaar de race iedere keer gewonnen werd door de nummer twee op de grid, door een fout in de pitstraat bij de wedstrijdleider? Een leuk feitje voor de borrel: in 2017 won Vettel doordat Raikkonen wat te lang werd vastgehouden door het team. Ricciardo kon in 2016 zijn pole niet omzetten in een overwinning doordat de banden niet klaar stonden en hij Hamilton voorbij moest laten gaan. Diezelfde Hamilton verloor het jaar ervoor de wedstrijd aan Rosberg door onduidelijkheid over de allereerste Virtual Safetycar, getriggerd door de crash van Max Verstappen, waarin hij stopte en teveel tijd verloor.

Dus tenzij er echt chaos plaats vindt dit weekend heb ik weinig hoop voor de aankomende grand prix. In één van de liveshows afgelopen jaar riep ik al dat je Monaco eigenlijk het liefste zou willen schrappen, maar dat dit echt een onmogelijkheid is. De race in het prinsdom is te belangrijk voor het aanzicht van de sport, te belangrijk voor de historie en te belangrijk voor de investeerders. Maar de realiteit is wel dat Monaco en de huidige Formule 1 wagens niet meer matchen. Het is niet mogelijk om uit te breiden, gezien de ligging en wederom het iconische aspect van het straten circuit, dus is de enige oplossing in het aanpassen van de wagens.

Nu krijgen we volgend jaar versimpelde voorvleugels, waardoor de luchtstromen gelijkmatiger worden en het weer mogelijk wordt om dichter achter de voorligger te rijden. Dit zal de situatie aan mediterrane kust verbeteren, maar je hebt nog altijd de ruimte nodig om er langs te kunnen. Zolang Pirelli de banden zo breed houdt en er geen andere regels verschijnen om dit te compenseren, kunnen we fluiten naar mooie races. Monaco vervalt dan weer in een optocht, waar we opnieuw ons geluk moeten halen uit die ene rijder die het probeert en rechtdoor schiet bij het zwembad en die twee coureurs die de muur raken.

Als het aan mij ligt, zetten we Monaco even in ijskast. De race helemaal schrappen zou onacceptabel zijn, maar laten we werken aan een oplossing voordat we teruggaan. Voordat we schade doen aan het merk dat Monaco toch is. Voordat we de Grand Prix van Monaco meer associëren met saaie optochten dan race spektakel in nauwe straten, snelle boten en mooie vrouwen. Laten we in ieder geval iets proberen, want nog drie jaar races als de afgelopen paar, is funest. Make Monaco great again!

Ontdek het op Google Play