Hoe was de horrorcrash van Romain Grosjean afgelopen als de vangrail er niet had gestaan?

Horrorcrash Grosjean

1 reactie

Vangrail in Bahrein heeft het leven gered van Grosjean

Als er een betonnen muur had gestaan was de impact zo groot geweest, dat zijn organen de klap niet hadden weerstaan.

Michelle Kleinheerenbrink

19 jan 2021 18:45Dinsdag 19 januari 2021 18:45

Maak ons je Google-favoriet

De horrorcrash van Romain Grosjean staat op ons netvlies gebrand, maar liep gelukkig relatief goed af. De vangrails hebben de klap goed opgevangen en de energie geabsorbeerd, maar wat was er eigenlijk gebeurd als hier bijvoorbeeld betonblokken hadden gestaan?

De Haas-coureur had een engeltje op zijn schouder tijdens de Grand Prix van Bahrein. De race was nog geen ronde oud of het werd alweer stopgezet. Grosjean was namelijk de vangrail ingevlogen met een kracht van ruim 50G, waardoor zijn bolide in tweeën brak en vlam vatte. Hij kon zichzelf ternauwernood bevrijden en kwam met een aantal brandwonden en de schrik vrij. Inmiddels is de coureur grotendeels hersteld, maar de schok is nog altijd groot. Alexander Wurz, voormalig F1-coureur en voorzitter van de Grand Prix Drivers' Association, en Martin Brundle delen hun kijk op de kwestie met Motorsport-Total.

Artikel gaat verder onder video

"Zelfs als de vangrail er catastrofaal uitziet, dus dat hij is opgesplitst - wat niet zou moeten kunnen - is de manier waarop het de energie absorbeerde waarschijnlijk ook een grote factor waarom hij [Grosjean] hier zonder grote verwondingen en bij bewustzijn van wegliep," zei Wurz. Hij voegt er nog aan toe: "Als er een betonnen muur staat en de impact is dan zo groot, dan zijn de G-krachten zo hoog dat we niet weten of zijn hart en organen het zouden kunnen weerstaan." Achteraf dus een geluk bij een ongeluk dat er vangrails stonden in plaats van een betonnen muur.

Mercedes haalt F3-coureur Frederik Vesti binnen als juniorLees meer

Voormalig F1-coureur Brundle is het met Wurz eens. Zelf overleefde hij een heftig ongeluk in Melbourne in 1996, en weet dus hoe het voelt om bij zo'n bizarre situatie weg te kunnen lopen. "Een muur zou een beetje zijn verschoven, maar had niet kunnen ombuigen. De krachten zouden aanzienlijk hoger zijn geweest bij de impact," besluit Brundle.