Wat doen F1-coureurs allemaal bij de start van de race?

FactChecker #34

Wat doen F1-coureurs allemaal bij de start van de race? | Fact Checker

Bekijk hier hoe de startprocedure van een Formule 1-race precies in zijn werk gaat!

Jan Bolscher Senior Editor en Formule 1-verslaggever

Geaccrediteerde sportjournalist, doet verslag vanuit de Formule 1-paddock sinds 2019

5 nov 2019 16:00Dinsdag 5 november 2019 16:00

Maak ons je Google-favoriet

In het huidige Formule 1-tijdperk is een sterke kwalificatie van groot belang. De hele zaterdag kan echter zo voor niets zijn geweest, als een coureur op de zondag niet goed van zijn plek komt. In slechts enkele seconden kan de hele race verloren gaan. Dus hoe zorgen de coureurs ervoor dat ze goed van start gaan? We leggen het uit in deze nieuwe FactChecker.

We hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Je staat voor het stoplicht, het licht springt op groen, je wilt vlot wegrijden maar laat pardoes je auto afslaan. Een vervelende en ietwat ongemakkelijke situatie, maar op zich geen ramp. Formule 1-coureurs moeten hier echter niet aan denken. Daarom hebben ze hier iets op bedacht. Formule 1-auto's hebben namelijk twee koppelingshendels, waar de gemiddelde straatauto er hier maar één van heeft. Hierdoor zal het aanzienlijk minder snel voorkomen dat ze te kakken staan zodra de lampen uitgaan, maar hier over later meer.

Artikel gaat verder onder video

Voordat een coureur zich opmaakt voor de start, is er namelijk eerst de opwarmronde. Vaak beginnen ze deze met een proefstart vanuit de pitstraat. Daarin wordt voor de zoveelste keer in een raceweekend getest waar het aangrijpingspunt van de koppeling zit. Middels een aantal proefstarts gedurende het weekend wordt data verzameld over de koppeling en bij welke stand van de koppelingshendel de motor aangrijpt. Dat wordt via computersystemen geregistreerd, maar uiteraard went de coureur op deze manier zelf ook aan het aangrijpingspunt.

Na de opwarmronde komt de coureur aan bij zijn startplek. In eerste instantie zet hij de auto dan in zijn vrij. Pas als de laatste auto achteraan de grid op zijn plek staat, zet de coureur de auto in de eerste versnelling. Daarbij knijpt hij één van de twee koppelingshendels achterop zijn stuur volledig in. De andere knijpt hij niet volledig in, maar houdt hij op de plek waar het aangrijpingspunt vermoedelijk zit. Als het goed is klopt dat, aangezien de coureurs daar het hele weekend naartoe gewerkt hebben. De motor wordt in een startstand gezet. Dat is een vooraf geprogrammeerde afstelling die de coureur moet helpen bij een goede start. Het zorgt ervoor dat er niet teveel vermogen direct op de achterwielen los wordt gelaten.

Dan is het tijd voor de start. De coureur voert de toeren op tot ongeveer een kwart van het maximale toerental, afhankelijk van welke motor hij heeft. Als de lampen uitgaan, laat de coureur de volledig ingeknepen koppelingshendel los. Als het goed is zorgt het tweede hendeltje, dat hij nog deels ingeknepen heeft, ervoor dat de koppeling vervolgens precies op zijn aangrijpingspunt zit en het vermogen zo efficiënt mogelijk naar de achterwielen wordt gestuurd. Terwijl hij wegrijdt, laat de coureur ook de tweede hendel geleidelijk los. Dat komt aan op gevoel, zoals dat in een normale handgeschakelde auto ook is. Te langzaam loslaten zorgt voor een trage start, te snel loslaten kan voor wielspin of zelfs een afgeslagen motor zorgen. Hij moet daarbij ook letten op hoe snel hij het gas opvoert.

Als het allemaal correct wordt uitgevoerd, komt de coureur vervolgens goed van zijn plaats. In de eerste ronde moet de auto in de startmodus blijven staan, daarna mag een andere motorsetting worden geselecteerd. Bekijk in onderstaande video nog eens rustig hoe de hele startprocedure er nu precies aan toe gaat.