Lando Norris heeft op het Autodromo Jose Carlos Pace in São Paulo de Grand Prix van Brazilië op zijn naam geschreven, nadat hij in de beginfase nog wat plekken goed moest maken. Hij kwam onder meer in een duel met Liam Lawson terecht - en dat zorgde voor de nodige frustraties bij Norris.
Onder natte en wisselvallige omstandigheden kwam de Brit uiteindelijk met een voorsprong van 14,602 seconden op Max Verstappen over de eindstreep. Voor Norris betekent het alweer zijn derde zege van het seizoen en de veertiende uit zijn loopbaan, nadat hij eerder ook al de vorige editie van de Braziliaanse race wist te winnen. Toch ging het in de openingsfase niet bepaald van een leien dakje, nadat hij dankzij een kwalificatietijd van 1:27.470 nog vanaf de eerste plek aan de wedstrijd mocht beginnen. Norris verloor direct wat plekken bij de start.
Norris zoekt verklaring voor wielspin bij start
Direct bij het doven van de lichten raakte de leider zijn voorsprong namelijk al kwijt aan Liam Lawson en Kimi Antonelli. Pas toen laatstgenoemde in de eerste bocht in de fout ging, wist Norris de koppositie weer terug te pakken. Hoe het bij het wegrijden zo mis kon gaan, is voor de McLaren-coureur na afloop nog een raadsel. "De start? Ik weet niet zo goed wat er gebeurde. Ik dacht dat ik het goed deed, maar ik ging meteen in wielspin, dus die moet ik nog even nabespreken", zo laat hij weten.
Confrontatie met Lawson
Kort daarna kwam het na de eerste of tweede bocht ook nog tot een aanvaring met Lawson. Op de persconferentie weet de Brit niet meer precies bij welke van de twee bochten het moment plaatsvond, maar hij steekt wel de hand in eigen boezem omdat zijn concurrent in zijn dode hoek reed. Gevraagd naar wat er op dat bewuste moment door zijn hoofd spookte, houdt de racewinnaar zich wijselijk in: "Dat kan ik waarschijnlijk niet zeggen. Ik zou ongetwijfeld een boete krijgen. Ik was niet al te blij."
Over waar de Nieuw-Zeelander zich precies op het asfalt bevond, vervolgt de McLaren-rijder zijn verhaal: "Ik weet niet of hij achter me zat of wat, dus het was lastig om te weten waar ik moest zijn. Dat moest ik gewoon accepteren." In plaats van zich te laten meeslepen door frustratie, wist Norris gedurende de rest van de race het hoofd koel te houden - al geeft hij toe dat hij in zo'n situatie normaal gesproken een stuk bozer zou zijn geweest. Een straf voor het incident bleef overigens uit.

