COLUMN: De grid van 2019 is ijzersterk

Waar ik een jaar geleden nog riep dat het tijd is om de oude garde te laten gaan, staan er ineens drie verse gezichten aan de start van het nieuwe Formule 1-seizoen. En sinds lange tijd staat weer zoveel kwaliteit in de Formule 1 dat ik niet kan wachten om te zien hoe ze het er vanaf brengen.

Door Sander Noordijk (F1fans Update, analist Ziggo eBattle)

Onlangs zag een foto van de rookies in Australië 2001. Op de foto staan Kimi Raïkkonen, Juan-Pablo Montoya, Fernando Alonso en Enrique Bernoldi. Oké, de laatste hebben we na zijn korte Arrows-avontuur niet meer terug gezien of er ooit nog over gedacht, maar de rest van die line-up is geweldig. Stuk voor stuk winnaars en twee wereldkampioenen en dat hadden we niet bedacht toen Minardi weer eens een jong knaapje met slecht haar in haar wagen zette en Sauber een coureur aanstelde die niet eens alle opstapklassen had voltooid. Maar het geschiedde en het zou best wel eens kunnen zijn dat we over een paar jaar op dezelfde manier terugkijken naar de debutanten van Australië 2019.

Het rijtje; George Russell, Lando Norris en Antonio Giovinazzi samen met natuurlijk Charles Leclerc, die (dan) al een jaar onder de riem heeft, bestaat uit de rijzende sterren van de afgelopen jaren. Na vele testoptredens en flinke strijd onderling mogen zij zich nu eindelijk volwaardige Formule 1-coureurs noemen en de wereld zal dat merken. Het voegt een hoop spanning en flair toe die de sport, zeker na het succes van Verstappen en Leclerc, beseft nodig te hebben. Hoe gaaf was het immers dat de jonge Alonso in zijn Renault het ineens tegen Michael Schumacher – de gevestigde orde – kon opnemen. En ook nog eens won! Zie je het al voor je? Hoe zo meteen Lewis Hamilton en Sebastian Vettel het moeten afleggen tegen één of meerdere van deze heren. Oké, oké, misschien loop ik nu wat te hard van stapel. Eén van deze wereldkampioenen zie ik de druk wel aan kunnen.

Tel daar nog eens bij op dat we kunnen uitkijken naar de terugkeer van Robert Kubica. De PR van het 'sprookjesverhaal' had voor Renault kunnen zijn, maar gaat nu naar Williams. Williams die hun hele line-up verwisselt, heeft de volledige aandacht van de hele wereld, want zal hij nog net zo snel zijn als toen? Zijn er circuits die misschien te zwaar zijn voor hem? In zijn tijd was het een aanstormend talent, maar we moeten ook realiseren dat Robert een flink klapje ouder is geworden – naast zijn verwondingen. Maar het blijft een mooi verhaal en ik hoop dat we wat van dat oude vuur gaan terug zien.

Terug naar mijn oproep van een jaar geleden, toen ik aangaf dat het tijd werd voor een nieuwe lichting. Inmiddels hebben we al van een flink aantal vertrouwde rijders afscheid genomen en dat doen we straks nog bij een aantal meer. Ericsson blijft verbonden aan Sauber dus zullen we ongetwijfeld wel weer eens zien (of we dat nu willen of niet), hetzelfde kan bijna niet anders gelden voor Esteban Ocon. Wel zonde blijft het voor de twee McLaren-rijders. Voor Fernando was er geen ander optie meer over, hij heeft genoeg gewonnen en ziet geen kansen op verbetering. Het moet echter wel zuur voelen voor Stoffel Vandoorne die er hard aan heeft getrokken, maar niet de mogelijkheid kreeg om te laten zien wat hem in andere klassen wel lukte. Dat McLaren een speciale livery voor de Spanjaard maakt voor zijn afscheid en niet voor Stoffel spreekt boekdelen en moet als een extra knauw voelen voor de Belg. En dan de arme Sergey Sirotkin. Bij vlagen was hij positief in beeld vanwege zijn vechtlust, maar zelfs zijn sponsormiljoenen bleken niet genoeg. Weggestuurd worden na een enkel jaar, zonder waarschijnlijkheid dat je terugkomt, dan keer je niet met opgeheven hoofd terug naar Rusland.

Maar niet getreurd voor de oude garde; we beginnen een nieuw tijdperk. Kom maar op 2019! Oh ja, en laten we hopen op een mooie laatste race dit weekend!