COLUMN: Toro Rosso-Honda wordt beter huwelijk dan McLaren-Honda

Tegen het einde van het afgelopen seizoen was het meest spraakmakende verhaal niet de titelstrijd, maar de vermeende motorenwissel achterin het veld en alle dingen die daarbij kwamen kijken. Het slechtstbewaarde geheim van de grid was dat McLaren en Toro Rosso van motoren zouden wisselen, waardoor Fernando Alonso bij het Engelse team zou blijven en Carlos Sainz het opleidingsteam van Red Bull zou verruilen voor Renault. Sainz deed goede zaken, maar hoe zal het zijn ex-werkgever afgaan in 2018 met de Japanse krachtbron achterin?

Door Sander Noordijk (F1fans Update, analist Ziggo eBattle)

Het had de grote terugkeer moeten worden, toen in 2013 bekend werd gemaakt dat McLaren zou gaan samenwerken met Honda. De combinatie was uitermate dominant in de jaren tachtig en negentig en de energie rond de samenwerking was te proeven. Na drie teleurstellende seizoenen, waarbij in totaal een schamele 133 punten werden verzameld en die meer in het teken van het compleet geschifte aantal van 821 gridstraffen stonden, lijkt McLaren blij om van de samenwerking af te zijn. Korte tijd leek het erop dat Honda met Sauber in zee zou gaan, maar het juniorenteam van Red Bull ging uiteindelijk met de Japanners aan de haal.

Wat McLaren overkwam, hoeft zeker niet te gaan gelden voor Toro Rosso. Honda-voorman Yusuke Hasegawa liet eerder al weten dat de relatie met de Italiaanse renstal gelijker is dan met McLaren. De Britten zouden meer de leiding hebben genomen in de ontwikkeling van de motor omdat zij meer ervaring in de wereld van Formule 1 hadden, aldus Hasegawa. Met Toro Rosso komt er meer initiatief vanaf de kant van Honda en dat gaat in ieder geval andere resultaten geven. Feit was natuurlijk ook dat de relatie in het laatste seizoen dusdanig bekoeld was, dat geruchten over McLaren die er alles aan zou doen om Honda in een slecht daglicht te zetten, steeds aannemelijker klonken. Stercoureur Fernando Alonso die over de boorradio riep met een GP2-motor te rijden en verhalen dat het team met meer vleugel zou rijden zodat de topsnelheid aantoonbaar laag was. Honda en McLaren maakten een ware vechtscheiding mee.

Er is Honda dus een hoop aan gelegen om in 2018 goed voor de dag te komen. Voor Toro Rosso zal het waarschijnlijk niet de eerste keuze geweest zijn, maar ze willen het beste ervan maken. De keuze om met de Japanse motorleverancier in zee te gaan zal vanuit de grote broer Red Bull doorgeduwd zijn. Zij plukken namelijk de vruchten van de samenwerking met de Japanners. Eind 2018 zou de samenwerking met Renault aflopen en het team van Max Verstappen wil keuzes voor zichzelf creëren. Het kleinere Toro Rosso eerst de kinks eruit laten halen en, wanneer de samenwerking succesvol is, de motoren achterin de Red Bull leggen in 2019. Red Bull zou met Honda een echte fabrieksmotor in handen hebben, eentje die ze niet hoeven te delen of veel geld voor af hoeven te dragen. De beste krachtbron van het veld, de Mercedes motor, kunnen ze niet krijgen dus is het beter om het lot in eigen hand te nemen.

Maar om dat te doen met het lelijke eendje van de Formule 1, wat Honda toch geworden is, blijft een flinke gok. Qua snelheid is het team in staat om een goede motor te bouwen en de ontwikkeling leek ook zichtbaar te zijn bij McLaren in 2016. Wanneer de Japanners in een gezondere relatie kunnen samenwerken, verwacht ik dan ook dat Toro Rosso-Honda beter voor de dag gaat komen dan McLaren nu heeft doen voorkomen. Honda’s nummer één probleem zal echter opgelost moeten worden en dat is de betrouwbaarheid. Zeker met het nieuwe motorenreglement, waarbij nog minder onderdelen gebruikt mogen worden, kan Honda het zich niet permitteren om weer het lachertje van het veld te worden.

Gezien de deal pas laat in het seizoen kwam en er dus vrij weinig tijd is geweest, kan het haast niet anders dan dat we Toro Rosso achteraan het veld gaan zien in 2018. Dit zou geen schande zijn, zolang er maar zichtbare progressie geboekt wordt. McLaren zal op zijn beurt ook geen gemakkelijke start hebben met de Renault-motor achterin – tevens geen schoolvoorbeeld van betrouwbaarheid. Het zou dan ook glimlachen op gezichten kunnen toveren wanneer Toro Rosso het jaar voor McLaren eindigt, maar deze hoop lijkt vrij ijdel. McLaren’s chassis was afgelopen jaar sterk en de verwachting is dan ook dat deze dat ook in 2018 zal zijn. Maar wie weet? Misschien loopt de samenwerking na enkele races op rolletjes, lost Honda zijn problemen op in de winter en krijgt het dan toch het succes waar het vijf jaar geleden haast van gegarandeerd leek.