Het verhaal van Robert Kubica: supertalent met littekens

Er is momenteel in de Formule 1 haast niemand te bedenken met zo’n veelbewogen verleden als Robert Kubica. De zeer getalenteerde Pool was bezig met een enorme opmars in de Formule 1, toen in de winter van 2011 een rally-ongeluk zijn verdere loopbaan als coureurs volledig op de schop gooide. Inmiddels is hij wonderlijk genoeg toch terug in de Formule 1 en zal hij proberen om met zijn plek bij Williams zich weer te vestigen, ondanks zijn gehandicapte rechterarm.

Direct succesvol

Op jonge leeftijd ontwikkelde Robert Kubica een liefde voor gemotoriseerde vierwielers en toen hij als tienjarige eindelijk mee mocht doen aan nationale kartkampioenschappen, was er dan ook geen twijfel over mogelijk dat hij dat zou doen. Het bleek een gouden greep: Kubica won gelijk in zijn eerste drie jaar als karter zes titels. Het was duidelijk dat er een racetalent in de jonge Robert huisde. Hij wilde zijn geluk ook beproeven in de meer competitieve Italiaanse kartwereld en pakte daar vervolgens ook gelijk de titel.

Formule 2000

In de beginjaren van deze eeuw stapte Kubica over van het karten naar de single seaters en ging hij aan de slag in de Europese en Italiaanse Formule Renault 2000. In zijn tweede jaar werd hij in het Italiaanse kampioenschap tweede, na het behalen van vier overwinningen en zes podia in het tien races lange seizoen. De meest bijzondere overwinning dat jaar stond echter los van de reguliere Formule Renault 2000-races, want in een eenmalige race in Brazilië op Interlagos wist Kubica op dominante wijze zijn eerste overwinning buiten Europa te boeken.

Moeizamere jaren

Na de successen in de Formule Renault 2000 was het in 2003 tijd voor Kubica om zijn geluk te beproeven in de Formule 3. Het grootste deel van het jaar stond in het teken van de Europese Formule 3, maar dat bracht Kubica niet het succes waarop hij had gehoopt. Eén overwinning en drie podiumplaatsen waren slechts genoeg voor de twaalfde plaats in het kampioenschap. Een jaar later behaalde Kubica zelfs geen één overwinning, maar wist hij wel meer punten te scoren en was een zevende eindplaats het resultaat. Wel wist hij dat jaar de befaamde Grand Prix van Macau op zijn naam te zetten.

De opstap naar de F1

Met een niet heel overdonderende tijd in de Formule 3 achter de rug, klom Kubica toch door naar de Formule Renault 3.5. Daar ging het de Poolse coureur behoorlijk voor de wind. Hij scoorde vier overwinningen en maar liefst elf podiumplaatsen. Het puntenaantal van dat seizoen bracht hem zijn eerste titel in de single seaters en daar hoorde volgens Renault ook een test in de Formule 1 bij. Zodoende ging Kubica in 2005 voor het eerst aan de slag in een Formule 1-auto. De deur was open gegaan voor de eerste Poolse Formule 1-coureur ooit.

Indrukwekkend begin in F1

Het jaar na zijn eerste aanraking met een Formule 1-auto debuteerde Kubica werkelijk als eerste Pool ooit in de Formule 1. Hij was begin 2006 aan de slag gegaan als reservecoureur bij BMW-Sauber, toen hij plots tijdens het seizoen al aan zijn eerste GP mocht meedoen. Vaste coureur Jacques Villeneuve moest vanwege gezondheidsklachten na een crash in Duitsland het racen staken en vervolgens vertrok de Canadees zelfs. Het betekende voor Kubica dé kans om zich te bewijzen en dat deed hij ook. Kubica liet gelijk meer snelheid zien dan teamgenoot Nick Heidfield en bereikte al in zijn derde Grand Prix bereikte hij het podium met een derde plaats en hij leidde zelfs de wedstrijd tijdelijk. Allemaal nieuwigheid voor hem, maar ook voor Polen. Het bleek wel een eenmalige opleving dat jaar, want in andere races eindigde Kubica veel verder naar achteren.

Zware crash en eerste overwinning

Kubica had zich gevestigd als iemand die het wel eens ver kon gaan schoppen in de Formule 1, maar in zijn tweede seizoen kreeg hij ondanks zijn sterke vorm te maken met een grote tegenslag. Een zware crash in Canada bezorgde hem een verstuikte enkel en een hersenschudding, hoewel er eerder nog gevreesd werd voor erger. Gelukkig viel het dus mee, maar hij moest daardoor wel de daaropvolgende race missen. Hierna keerde hij terug in sterke vorm, maar een podium zat er dat jaar niet in. In 2008 kende hij vervolgens een geweldig seizoen. Zijn beste tot nu toe. Op hetzelfde circuit waar hij een jaar eerder zo hard was gecrasht, pakte de Pool zijn historische eerste overwinning. Hij stond daarnaast nog zes keer op het podium en eindigde als vierde in het kampioenschap.

Wisselvallig jaar

In 2009, wat later zijn laatste jaar bleek bij BMW-Sauber, kende Kubica wisselende omstandigheden. De auto werkte vooral in het begin van het jaar niet altijd mee en een aantal betrouwbaarheidsproblemen en botsingen zaten op kansrijke momenten in de weg. Toch pakte hij op de valreep in Brazilië nog zijn enige podium van dat jaar, met een tweede plaats. Inmiddels zat hij in de positie dat hij zich bij een ander team kon aansluiten en dat vond hij bij Renault. Daar waar het voor hem allemaal was begonnen in de Formule 1.

Sterk in subtop

Bij Renault trof Kubica in 2010 niet de auto die hij nodig had om te winnen, maar met zijn vaardigheden wist hij regelmatig de tekortkomingen te compenseren. Het leverde hem drie podiumplaatsen op en in Australië zelfs een indrukwekkende tweede plaats. In het door Red Bull gedomineerde jaar wist de Pool dus alsnog een aantal keer voor spektakel te zorgen. Kubica had vanwege zijn goede prestaties uiteindelijk zelfs uitzicht op een overstap naar Ferrari, maar dat team besloot uiteindelijk toch nog een jaar verder te gaan met Massa en dus zou Kubica in 2011 wederom uitkomen voor Renault.

Het ongeluk en de terugkeer

Tot een terugkeer bij Renault kwam het echter niet. In de winterstop van begin 2011 gebeurde er iets dat het leven van Kubica volledig op zijn kop zette. De coureur deed mee aan de Ronde di Andorra-rally, waarbij hij zwaar crashte. Er boorde zich een stuk vangrails door de voorruit van de auto en die ging voor een deel door Kubica heen. Zwaargewond en met zijn leven aan een zijden draadje werd Kubica met spoed naar het ziekenhuis gebracht, waar hij pas 2,5 maand later weer uit werd ontslagen. Kubica was gered, maar zijn rechterarm slechts deels. Hoewel hij de arm nog heeft, kan hij er bijna niets meer mee.

Dat weerhield Kubica er echter niet van om na een aantal jaar terug in de rallysport toch weer eens te kijken of een rentree in de Formule 1 mogelijk was. In 2017 kreeg hij, wederom van Renault, de kans om te testen. In de zomer van dat jaar legde hij behoorlijk wat kilometers af in de 2012-auto van Lotus (Renault) en hoewel teambaas Cyril Abiteboul onder de indruk was, bleek Williams ook een optie te zijn voor Kubica. Dat team gaf hem ook testmogelijkheden in het najaar van 2017 en overwoog hem lange tijd aan te stellen als coureur voor 2018. Uiteindelijk koos men voor Sergey Sirotkin en werd Kubica test- en reservecoureur bij het team. Hij was dus weer terug, maar nog niet als vaste coureur. In 2019 verandert dat echter en mag Kubica voor het eerst in ruim acht jaar weer echt meedoen in de Formule 1. De verwachtingen zijn hooggespannen, maar nu nog hopen voor hem dat het niet uitloopt op een teleurstelling na zijn mooie prestaties van vroeger.